-
1 açık yürekli
бесхи́тростный, прямоду́шный, прямо́й; чистосерде́чный -
2 açık kalpli
см. açık yürekli -
3 صميمی
açık yürekli
См. также в других словарях:
açık yürekli — sf. Düşündüğünü olduğu gibi söyleyen, içi temiz, gizli yönü olmayan (kimse), samimi, açık kalpli … Çağatay Osmanlı Sözlük
yürekli — sf. Tehlikeyi korkusuzca karşılayan, hiçbir şeyden korkusu olmayan, gözü pek, babayiğit, koçak, cesaretli, cesur, cüretkâr Fakat onlar da aralarında hiçbir delikanlıyı ona eş olabilecek kadar yürekli bulmuyorlardı. H. E. Adıvar Birleşik Sözler… … Çağatay Osmanlı Sözlük
açık — sf., ğı 1) Açılmış, kapalı olmayan, kapalı karşıtı Açık pencerenin önünde denize karşı saatlerce dertleştik. R. N. Güntekin 2) Engelsiz Açık yol. 3) Örtüsüz, çıplak Açık baş. 4) Boş Kâğıtta açık yer kalmadı. 5) Görevlisi olmayan, boş (iş, görev) … Çağatay Osmanlı Sözlük
açık yüreklilik — is., ği Açık yürekli olma durumu, samimiyet, açık kalplilik En sonra da görüşlerini edebiyata kaçmayan bir açık yüreklilikle ortaya koydu. H. Taner … Çağatay Osmanlı Sözlük
açık kalpli — sf. Açık yürekli … Çağatay Osmanlı Sözlük
dürüst — sf., Far. durust 1) Sözünde ve davranışlarında doğruluktan ayrılmayan, doğru (kimse) ... zaman zaman dürüst, mert, açık yürekli dostlar bulunur. N. Cumalı 2) mec. Kurallara uygun, yanlışsız İyi giyinmek her zaman dürüst bir zevk ifade etmez. H. E … Çağatay Osmanlı Sözlük
gönül eri — is. Hoşgörüsü geniş, açık yürekli, güvenilir kimse, rint, ehlidil … Çağatay Osmanlı Sözlük
yürek — is., ği, anat. 1) Kalp 2) Bir kimsenin ruhsal yönü, gönül Fazıla Hanım ın elleri terliyor, yüreği sarsılıyordu. S. F. Abasıyanık 3) Kupa (I) 4) mec. Herhangi bir şeyden çekinmeme, korkmama, yüreklilik, korkusuzluk, cesaret Bu iş yürek ister. 5)… … Çağatay Osmanlı Sözlük
yüreklilik — is., ği 1) Yürekli, korkusuz, cesur olma durumu, yiğitlik 2) Yürekli kimseye yakışır davranış Birleşik Sözler açık yüreklilik altın yüreklilik aslan yüreklilik çatal yüreklilik iyi yüreklilik katı yür … Çağatay Osmanlı Sözlük
koçak — sf., ğı 1) Yürekli (erkek) 2) Eli açık, cömert … Çağatay Osmanlı Sözlük
mangal — is., Ar. manḳal Isınmaya, bir şey pişirmeye yarayan, sac, bakır veya pirinçten, türlü biçimlerde üstü açık ayaklı ocak, korluk Masanın solunda küçük bir sac mangal yaz kış sürekli olarak yanardı. S. Birsel Birleşik Sözler mangal kömürü mangal… … Çağatay Osmanlı Sözlük